Co do żałoby to ja po śmierci dziadka nosiłam przez mieśiąc, ale z tego co się orientuje to żałobę nosi sie tylko po rodzicach (3miesiące) i po mężu (1rok) mąż jest ważniejszy niż rodzice?? nieeeeeee!!!!! po rodzicach rok po dziedkach 3m-ce ale to oczywiscie nie sa scisle granice. kazdy nosi zalobe ile potrzebuje... Odpowiedz wiesz ja mysle ze zaloba to indywidualna sprawa przeciez to nie chodzi o wto zeby pokazywac ze sie chodzi na czarno ubranym nie tanczy i nie slucha glosno muzyki to twoja sprawa i sama czujesz jak dlugo chcesz nosic zalobe ja po stracie babci nosilam zalobe jakis czas ale nie afiszowalam sie z tym dla mnie to szopka o wszystko na pokaz takze preferuje zalobe w sercu taka nie widoczna a prawdziwa Odpowiedz Współczuję Ci. Pamiętaj, że żałobę nosisz w sercu, a nie na pokaz! To Ty musisz wiedzieć jak długo ma ona trwać, ważniejsze jest to co dyktuje serce, to co powiedzą inni jest mało ważne! Długo przed smiercią mój tata powiedział, że nie chce abyśmy z mamą płakały po nim i nosiły żałobę, że on nas bardzo kocha i nie chce nas widzieć w takim stanie. Kiedy umarł bardzo mi jego słowa pomogły. Żałoba to sprawa indywidualna! Odpowiedz iwiopole, Współczuję śmierci babci, moja babcia postanowiła umrzeć w ubiegłym roku ( i się pochorowała), 19 czerwca zmarła, 21 ja miałam obronę dyplomu a 22 był pogrzeb.... :( wiec istny maraton. Teraz babcia jak obiecywała- nie straszy w nocy, ale za to wiem, że przy mnie jest... i czuwa :) wszystko będzie dobrze! co do żałoby... to każdy inaczej to odczuwa.... ja 2 miesiące po pogrzebie babci miałam 2 wesela kuzynek .... więc trudno było się z żałobą obnosić, ją się raczej nosi w sercu... Odpowiedz To jeszcze zależy od tego co się uważa za żałobe. Żałoba to to co się czuje w sercu a nie to jak się ubiera. Odpowiedz Formalnie żałobe sie nosi tylko po najblizszych, tzn. rodzicach, rodzeństwie, dzieciach i współmałżonku. Załoba po rodzicach i rodzeństwie jest 12 miesiączna. Załoba po współmałżonku i dzieciach 4 letenia. Po innych członkach rodziny żałoba tyle wynosi ile przyjmiemy. Wspólczuje po stracie babci :) Odpowiedz 3 miesiace. Ale żałobe nosisz w sercu, a nie na ubraniu. Odpowiedz Ojej Przyłączam sie również do wyrazów współczucia.... Jakiś miesiąc temu zginął tak samo mój kolega. Zasnął za wracając z Niemiec i uderzył w drzewo :( Żałobę po babci chyba powinno się nosić 3 miesiące, a;e to właściwie każdy indywidualnie decyduje. Pozdrawiam Odpowiedz dzieki dziewczyny moja babcia zginela dzis w nocy w wypadku zasnela za kierownica gdy jechala do polski z belgii(bo tam mieszkala)uderzyla w inne to w boleslawcu,chlopak z tamtego auta jest w szpitalu w stanie ciezkim,ale prawdopodobnie wyjdzie z niestety nie jeszcze raz dzieki :P21 Odpowiedz ja nie wyobrażam sobie żeby mój dziadek albo babcia ... ;( Odpowiedz Przyłączam się do wyrazów współczucia. Jeśli chodzi o moją rodzinę, to utarło się tak, że po bardzo bliskiej osobie żałobę nosi się pół roku lub rok - w zależności jaką kto czuje potrzebę (np. po rodzicach, mężu/żonie, rodzeństwie), w innym przypadku miesiąc. Natomiast mój tato nigdy nie życzył sobie, abyśmy nosili po nim żałobę kiedy umrze. Prosił tylko o żałobę w sercu i pamięć o nim, a nie o ubieranie się na czarno. Ja i tak nosiłam miesiąc czarne ciuszki, bo wtedy w swojej szafie większość miałam takich. Odpowiedz Witam !!! WSpólczuję Tobie śmierci Babci .Jak moja ukochana babcia zmarła to żąłobe nosiła 6 miesiećy ale mozna i trzy czyli w różnych regionach rózne kwestie co do żałoby wnuczki za babci Odpowiedz To wszystko zależy od Ciebie (jeśli to Tobie umarła babcia). Z tego co wiem to zazwyczaj jest to okres pół roku. Ale każdy to przezywa inaczej, jedni krócej inni dłużej Odpowiedz ja nie mam pojęcia. ale współczuje z powodu utraty babci - bo rozumiem że niestety taka sytuacja nastąpiła? ja po śmierci babci ciotecznej w ogole nie nosilam zaloby szczerze mowiac ... ale ... eh, nawet wole nie myslec o tym, ze moja babcia kiedykolwiek umze... Odpowiedz o ile mi sie dobrze wydaje to albo pol roku albo 3 mies. Odpowiedz Współczuje ci iwiopole, czasem tak niestety musi być. Co do żałoby to ja po śmierci dziadka nosiłam przez mieśiąc, ale z tego co się orientuje to żałobę nosi sie tylko po rodzicach (3miesiące) i po mężu (1rok) Odpowiedz

Хоዟθሃа υ
Иዕዋ щеዳ ዎιሡеς
Κуթεст еститву
- ԵՒርуሀሢктխξቢ υ
- Пушθፕօбև идони еፅип цорс
Ижя авէኬፆጲеቬ

Żałoba po poronieniu to nie tylko czas, w którym rodzice opłakują przedwczesną śmierć ukochanego dziecka. To również okres, który ma pomóc im pogodzić się z tą stratą, odzyskać równowagę i powrócić do normalnego funkcjonowania. Jeśli żałoba zostanie zakłócona, mogą wystąpić problemy emocjonalne. Kolejne dziecko?

Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2016-01-03 22:27:01 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Temat: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Żałoba jest naturalną reakcją człowieka na śmierć bliskiej osoby. Trwa tyle czasu, ile przeżywamy stratę, jest to proces indywidualny, przechodzący falami i trudno ustanowić dla niego normę. Okres ten oprócz przygnębienia, smutku i poczucia straty może nieść za sobą negatywne skutki dla naszego organizmu - jeśli trwa zbyt długo, a my nie potrafimy pogodzić się ze stratą bliskiej osoby, to żal i smutek w odczuwalny sposób mogą wpłynąć na nasze codzienne funkcjonowanie. Także nasze otoczenie, choć początkowo współczujące, po jakimś czasie może poczuć się zmęczone przedłużającym się procesem. Żałoba jest szerokim zagadnieniem. Zresztą oprócz wewnętrznego przeżywania straty, zwykle dajemy temu wyraz także na zewnątrz, ubierając się na czarno czy też nosząc symboliczną opaskę lub wstążeczkę żałobną, unikając miejsc, okazji do śmiechu i zabawy. Tym razem chciałabym skupić się właśnie na tej zewnętrznej symbolice, bo choć są pewne uniwersalne wytyczne, to przecież nie każdy z nas ściśle się do nich stosuje. Zwyczajowo żałoba po śmierci męża/żony trwa rok i sześć tygodni, po stracie rodziców pół roku, a przez kolejne sześć miesięcy obowiązuje tzw. pół-żałoba, charakteryzująca się nie czarnymi, a szarymi strojami. Żałobę po dziadkach i rodzeństwie nosimy pół roku, z kolei po dalszych krewnych przez trzy Wy będąc w żałobie konsekwentnie ubieraliście się na czarno, jeśli tak, to jak długo? Robiliście to z własnej potrzeby czy raczej pod wpływem oczekiwań/presji otoczenia? Skrupulatnie unikaliście udziału we wszelkich radosnych zabawach czy jednak zdarzały się odstępstwa? A może wyszliście z założenia, że zmarły nie chciałby, aby po nim płakać i ten okres niewiele różnił się od tego, co miało miejsce wcześniej? Czy taka żałoba "na pokaz" w ogóle ma sens? Przecież mówi się, że liczy się to, co jest szczere i co nosimy w sercu, a nie co pokazujemy innym. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 2 Odpowiedź przez katerina81 2016-01-03 22:34:45 katerina81 Cioteczka Dobra Rada Nieaktywny Zarejestrowany: 2015-12-28 Posty: 314 Wiek: 30+ Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Żałobę nosi się w sercu. To nie na pokaz. Ja po śmierci mamy zaczęłam ubierać się na czarno, po prostu w tym kolorze czułam się dobrze. Trwało do półtora roku. Dopiero po takim czasie miałam chęć w ogóle załozyć coś innego. Z kolei moja siostra na czarno ubrała się tylko w dniu pogrzebu. Strasznie przeżywała śmierć mamy, ale jeszcze bardziej odczuwała jej stratę kiedy była tak ubrana. Naturalna była rezygnacja z zabawy, po prostu nie mieliśmy na to ochoty. jestem kobietą niezależną ..................... nikomu na mnie nie zależy 3 Odpowiedź przez gojka102 2016-01-03 23:12:46 gojka102 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-11-28 Posty: 8,611 Wiek: 30+(dokładnie nie pamiętam:)) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Olinko-zdaje się,ze piszesz o żałobie w kulturze euroamerykańskiej-to ubieranie się na czarno lub noszenie czarnej wstążki-i związanej z nie wynika tylko z kultury czy to przeżywanie straty i każdy przeżywa ją wydaje mi się,że dyktowana kulturowo czy religijnie nie musi być na oznacza: straciłam kogoś bliskiego,nie bawią mnie teraz żarty,nie jestem tym kim zwykle więc może nie traktuj mnie tak jak zwykle. Tylko czasem wśród mroku,straszy i krąży wokół zamyślony marabut, w lepkich błotach błądzący ptakLecz dzień lęki wymiecie,wiec spokojnie możecie drzwiami trzasnąć i zasnąć gdy "dobranoc" powiemy wam 4 Odpowiedź przez chloe2 2016-01-03 23:17:04 chloe2 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2015-09-24 Posty: 2,664 Wiek: 25 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Mysle ze to dobry pomysl ubrać sie na czarno czy miec taka wstążkę bo będzie to jakimś symbolem dla otoczenia ze może potrzeba wsparcia czy właśnie przeciwnie spokoju, zalezy od człowieka. No i nie będą namawiać na jakieś imprezy. Jednak nie ma sensu taki ubiór jesli wewnątrz nie czujemy tej refleksji, smutku " narodziny są cierpieniem, starość jest cierpieniem, śmierć jest cierpieniem" 5 Odpowiedź przez maga164 2016-01-03 23:20:32 maga164 Netbabeczka Nieaktywny Zawód: Student? Zarejestrowany: 2009-07-24 Posty: 448 Wiek: 27 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Z mojego punktu widzenia pozwolenie sobie na głębokie przeżywanie żałoby jest właściwe. Nawet te ciemne ubrania, które dają sygnał otoczeniu jak czujemy się wewnątrz i że "nie, to nie jest dobry moment na weekendową imprezkę" jest pomocny. Jeśli żałoba nas pochłania, to robiłaby to także gdybyśmy ubrali się jak papuga i śpiewali kankana - tyle, że wtedy otoczenie nie miałoby sygnału, że byłoby dobrze by nad nami czuwali i w miarę możliwości wspierali. I'll be a story in your head, but that's okay, because we're all stories in the end. Just make it a good one, eh? Because it was, you know. It was the best. 6 Odpowiedź przez Olinka 2016-01-03 23:35:22 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? gojka102 napisał/a:Olinko-zdaje się,ze piszesz o żałobie w kulturze euroamerykańskiej-to ubieranie się na czarno lub noszenie czarnej wstążki-i związanej z nie chciałam robić żadnych założeń. Po prostu biorąc pod uwagę, że ta kultura jest mi najbliższa, a katolicyzm jest u nas jednak najbardziej zakorzeniony, to wyszło to jakby samoistnie. maga164 napisał/a:Jeśli żałoba nas pochłania, to robiłaby to także gdybyśmy ubrali się jak papuga i śpiewali kankana - tyle, że wtedy otoczenie nie miałoby sygnału, że byłoby dobrze by nad nami czuwali i w miarę możliwości co jeśli ktoś nie chce wysyłać do otoczenia żadnych sygnałów, właśnie dlatego, aby nikt się na tym nadmiernie nie koncentrował - czy Waszym zdaniem jest to naganne? Są przecież osoby, które żałobę wolą przeżywać w samotności, w skupieniu, wolą unikać pytań, współczucia, a czarny ubiór czy choćby żałobna wstążeczka siłą rzeczy prowokują pytania czy choćby ściągają uwagę osób trzecich. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 7 Odpowiedź przez maga164 2016-01-04 00:58:03 maga164 Netbabeczka Nieaktywny Zawód: Student? Zarejestrowany: 2009-07-24 Posty: 448 Wiek: 27 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Olinka napisał/a:A co jeśli ktoś nie chce wysyłać do otoczenia żadnych sygnałów, właśnie dlatego, aby nikt się na tym nadmiernie nie koncentrował - czy Waszym zdaniem jest to naganne? Są przecież osoby, które żałobę wolą przeżywać w samotności, w skupieniu, wolą unikać pytań, współczucia, a czarny ubiór czy choćby żałobna wstążeczka siłą rzeczy prowokują pytania czy choćby ściągają uwagę osób że paradoksalnie trudniej jest przeżywać w samotności jeśli nie wysyłamy sygnałów. Właśnie takiej kontemplacyjnej samotności oczekuje się od żałobnika zostawiając mu przestrzeń. Obserwuje się go jedynie z daleka czy nie pochłania go to całkowicie. Jeśli nie dajesz po sobie poznać, że przeżywasz żałobę to możesz przez to wysłać dwa niekorzystne dla siebie komunikaty:1. Udaję, że nic mi nie jest. Więc "trzeba" porozmawiać z taką osoba i udowodnić jej, że okazywanie żałoby to nic złego i że "moja babcia robiła tak a mój wujek tak".2. Jestem już po. Mogą pomyśleć, że już ci przeszło więc to nie jest już temat tabu i... można o tym rozmawiać i co gorsza pytać jak się z tym to są gdybania. Na zaczepki bezpośrednich, lub po prostu nietaktownych osób, trzeba być przygotowanym niezależnie od ubrania. Choć uważam że taka "zbroja" skłania ludzi do większego taktu. I'll be a story in your head, but that's okay, because we're all stories in the end. Just make it a good one, eh? Because it was, you know. It was the best. 8 Odpowiedź przez krisniejaki 2016-01-04 01:02:34 Ostatnio edytowany przez krisniejaki (2016-01-04 02:39:09) krisniejaki Net-facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2015-10-29 Posty: 331 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?Szkoda, że jeżeli ktoś doznał straty kogoś bliskiego, musi jeszcze się oglądać na cały ten kulturowy czy religijny sztafaż, typu kolor ubrania i podobne historie... Sorry, że tak spłycam być może ważny dla niektórych temat, ale ludzie przygnębieni naprawdę nie wieszają kalendarza na drzwiach od szafy... 9 Odpowiedź przez Kyntia 2016-01-04 03:45:45 Kyntia Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-02-15 Posty: 604 Wiek: 32 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Żałobę nosi się w będę ubierać się na czarno przez pół roku dla np. rodzica którego ledwo znałam, który mnie unikał bo tak wypada. Uszanuję tradycję na pogrzebie i będę myśleć w co się ubrać gdy odejdzie osoba bliska memu sercu. A wiele z nich odeszło. I wcale mi się nie chciało wtedy ubierać. Nie myślałam o czerni, ile ma trwać żałoba. Trwała tak długo,jak długo byłam zrozpaczona. Co do pytań. Ja wolałam być sama. Denerwował mnie niemiłosiernie każdy życzliwy człowiek, który chciał ulżyć mi w bólu po stracie. Może po roku od straty bliskiej memu sercu osoby zaczęłam płakać...ba wyć...dosłownie... I płakałam ile wlezie. Dzień w dzień, tydzień po tygodniu. Z każdym jest inaczej. Ludzie dzielą się na: tych chorych psychicznie i tych jeszcze nie zbadanych. 10 Odpowiedź przez samotnax4 2016-01-04 08:20:14 samotnax4 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-06-08 Posty: 1,010 Wiek: kobiet się o wiek nie pyta;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?Ja po śmierci mamy ubierałam się na czarno dwa lata. Nie na pokaz, ale po prostu lepiej się czułam w tym kolorze. Nie miałam ochoty ani na zabawę, ani na inne kolory. Za to po śmierci babci nie ubieralam się na czarno, jedynie w dniu pogrzebu 11 Odpowiedź przez Olinka 2016-01-05 00:32:55 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Kyntia napisał/a:Żałobę nosi się w będę ubierać się na czarno przez pół roku dla np. rodzica którego ledwo znałam, który mnie unikał bo tak wypada. Uszanuję tradycję na pogrzebie i mnie na przykład nieco niezrozumiałym jest zwyczaj, że po śmierci rodzica żałoba trwa pół roku plus pół roku tak zwana pół-żałoba, a po śmierci rodzeństwa tylko połowę tego czasu. Nierzadko bliższy kontakt ma się z siostrą czy bratem niż rodzicem, nawet jeśli to dzięki niemu przyszło się na jestem zwolenniczką noszenia żałoby (mowa o zewnętrznych jej oznakach), kiedy czuje się taką potrzebę. Nigdy, bo tego oczekuje otoczenie czy choćby z powodu narzuconych zwyczajowo wytycznych. Przecież fakt, że człowiek "nosi się" na czarno niekoniecznie musi być równoznaczny z tym, że tęskni, płacze i przeżywa stratę. I odwrotnie - brak zewnętrznych symboli nie kłóci się z wewnętrznymi przeżyciami. Z kolei nagminne pytania od osób niemal obcych, a pytających z grzeczności, nierzadko zwykłej ciekawości, co się stało, dlaczego, kiedy - mogą być wielce uciążliwe. Ja sama bardzo nie lubię i dlatego unikam tego rodzaju zainteresowania. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 12 Odpowiedź przez adiafora 2016-01-05 01:21:41 adiafora Gość Netkobiet Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?coraz mniej osob praktykuje ten zwyczaj okazywania zaloby, ja nawet nie wiem, ile czasu po kim nosi się... Traci to dla mnie sztucznoscia, taka szczegolowosc, ze rok po tych, pol roku po tamtych a 3 miesiąc po innych... To wszystko umowne, wiem, ale po co umowność w takich osobistych sprawach? Gdy strace kogos bliskiego memu sercu to kolor ubrania będzie ostatnia rzecza, która będzie mi zaprzatac glowe. Ubiore się na rozowo i nawet nie zauwaze...Zaloba jest dla mnie, nie dla otoczenia. Otoczenie tak naprawdę ma gdzies cudze cierpienie. To nie ich boli... 13 Odpowiedź przez truskaweczka19 2016-01-05 02:30:47 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2016-01-05 02:36:20) truskaweczka19 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-02-21 Posty: 17,180 Wiek: 26 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Jak dla mnie to mocno indywidualna kwestia. Ponad 5 miesięcy zmarła moja mama po 5 latach choroby i dla każdego z nas jest to bardzo trudne. Nie wstydzimy się powiedzieć o tym co czujemy, choć czasem ciężko to wyrazić. Jednak nie zawsze ubieramy się u mnie w bliskiej rodzinie na czarno, bo jednak oczywiste chyba jest, że nie ma się tylko czarnych ubrań, a czasem mimo ogromnego smutku chce się założyć coś innego. Dla mnie to normalne i kiedyś też zanim straciłam mamę nie oceniałam jak kto ubiera się po stracie, bo moim zdaniem nie ma to nic wspólnego z tym czy ta osoba cierpi czy nie i dla mnie to po prostu kwestia indywidualna. Jeżeli ktoś chce po prostu zakładać czarne ubrania, to zakłada, jak nie to nie i takie jest moje zdanie, że nie ma w tym nic złego. Ból jest duży, ale też np czasem chcę założyć coś w innym kolorze ładnego, by choćby dla chłopaka ładnie wyglądać i np założę ładną fioletową bluzkę jaką mam czy coś innego czy ładne kolczyki. Nie zmienia to faktu, że bardzo cierpię. Bliskie mi osoby wiedzą, że cierpię i są dla mnie wsparciem, obce nie muszą, choć jak piszę czarne ubrania też noszę, ale nie zawsze, choć fakt jeszcze krócej po śmierci mamy nosiłam często. No jakichś rażących kolorów nie noszę, ale nie tylko czarno. Jednak nie sądzę, by ktoś mnie po tym miał oceniać. No, a jak ktoś potraktuje mnie niedelikatnie to takie życie, jakbym założyła zawsze czarną bluzkę, to też by mogło tak być, bo jednak sporo osób nosi czarne rzeczy, więc skąd by ta osoba wiedziała, że to na pewno z powodu żałoby. No chyba, że bym chodziła cała ubrana na czarno, ale jednak chyba mało kto, by tak widzę, że Ty chyba Olinko uważasz podobnie, że to indywidualna kwestia i o niczym nie świadczy, bo jak piszesz można ubierać się nawet nie czarno i bardzo cierpieć? A warto ubrać się jak człowiek chce, prawda? No też tak uważam. Nie ma co patrzeć na innych. Na imprezy za to nie chodzę, ale tak, nie chciałabym tutaj. No, ale ubranie to akurat tylko ubranie i jego kolor też, dla mnie tak czy siak znaczenie ma mniejsze, a co innego impreza, gdzie nie bawiłabym się teraz dobrze. A i tak nie przepadam za ten czas trwania żałoby, szczerze nie rozumiem zasadności tego. Nikt tego ustalić nie potrafi, każdy przeżywa indywidualnie. Zawsze tan brak się jakoś będzie odczuwać sądzę. No, a nie, że to się zmieni jak na zawołanie, jakby miał sugerować wyznaczony czas żałoby. "Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła"Wisława Szymborska 14 Odpowiedź przez Olinka 2016-01-05 14:30:43 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? truskaweczka19 napisał/a:Także widzę, że Ty chyba Olinko uważasz podobnie, że to indywidualna kwestia i o niczym nie świadczy, bo jak piszesz można ubierać się nawet nie czarno i bardzo cierpieć? A warto ubrać się jak człowiek chce, prawda?Truskaweczko, uważam, że jest to osobista, wręcz intymna sprawa każdego z nas, tego jak kto czuje i czego w tym trudnym czasie potrzebuje. Jesteśmy przecież różni. Bardzo. Ja sama bardzo lubię kolor czarny i noszenie go jest dla mnie zupełnie naturalne, ten kolor zresztą niemal od zawsze dominuje w mojej szafie, ale będąc w żałobie nie czuję wewnętrznego przymusu ubierania się wyłącznie w ten sposób. Po śmierci mojego taty cierpiałam długo, bo bardzo mi go brakowało i kompletnie nie byłam na tę stratę przygotowana, a jednak nie pamiętam, żebym demonstrowała to swoim ubraniem, a jeśli tak, to niewątpliwie było to dosyć krótko. Oczywiście dobrze jest nieco przystopować, nie ubierać się krzykliwie, wyzywająco, ale - jak wcześniej napisałam - sam ubiór dla mnie nic nie znaczy, nie czuję tego, nie potrzebuję. Na czarno ubieram się w dniu pogrzebu, potem (nie zawsze) jeszcze przez jakiś czas, nierzadko dodając jakiś element w ciemnym, stonowanym, ale jednak innym kolorze, potem ta czerń, jeśli się pojawia, nie jest już zamierzonym wszystko każdą śmierć, każdy pogrzeb i każdą żałobę przeżywam zupełnie inaczej. Zawsze do tej kwestii mam inny stosunek i podchodzę do niej indywidualnie, nierzadko zresztą samą siebie zaskakując. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 15 Odpowiedź przez Wielokropek 2016-01-05 14:48:58 Wielokropek 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-03-01 Posty: 26,051 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Czarny kolor ubrań w czasie tzw. żałoby jest kwestią indywidualnych przekonań? Dobrze by było. Nie raz, nie dwa usłyszałam glosy osób, że najchętniej w ogóle nie zakładałyby czarnych ubrań lub po krótkim czasie przestałby je wkładać, gdyby nie... presja ich środowiska: "Bo przecież jestem w żałobie i muszę nosić czarne ubrania", 'Bo jeśli nie będę ubrana na czarno, to stanę się obiektem niewybrednych uwag". Sama też byłam pytana o to, dlaczego po śmierci bliskich osób noszę kolorowe stroje, ze zdziwieniem była przyjmowana moja obecność w różnego rodzaju spotkaniach towarzyskich/zabawach. Jeśli ktoś chce, znajdzie ktoś nie chce, znajdzie powód."Sztuka życia polega na tym, by dostrzec swoje ograniczenia i słabości." Robert Rutkowski 16 Odpowiedź przez kammiś 2016-01-09 16:42:37 Ostatnio edytowany przez kammiś (2016-01-09 16:45:35) kammiś Ban na życzenie Użytkowniczki Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-06-29 Posty: 3,984 Wiek: 22 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Nie nosze zaloby po dalszych czlonkach rodziny, co do zasady nie chodze nawet na widze sensu w tym ze ludzie jezdza na pogrzeby i nosza zalobe po kims kogo widzieli kilka razy w zyciu. Przeciez to dla mnie obca osoba. Wiec po co mam sie do czegos zmuszac?Nie posiadam zbyt wielu zestawow czarnych ubran - bo pojedyncze oczywiste sa. Zle wygladam ubrana od stop do glow na czarno bo mam czarne wlosy i jasna skore. Nie wyobrazam sobie ani kompletowac nowej garderoby na potrzebe kilku miesiecy ani ubierac sie w cos w czym zle wygladam. "Nawet najmniejszy kot jest arcydziełem natury". 17 Odpowiedź przez Ślimaczyca 2016-01-09 20:13:30 Ślimaczyca Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-08-29 Posty: 531 Wiek: '92 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?Nie chodzę na pogrzeby dalszych członków rodziny i tych, z ktorymi mam kontakt od świąt do świąt lub rzadziej. Nie czuję smutku po śmierci takiej osoby, więc nie umiem się utożsamić z tragedia innych osób, ich płaczami, zawodzeniami, bardzo mnie to denerwuje. Załoby po nikim nie nosiłam i raczej po rodzinie z krwi nie będę, ale moze kiedyś po mężu czy bliskich przyjaciołach... 18 Odpowiedź przez diana45 2016-01-09 22:09:12 diana45 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-03-02 Posty: 1,110 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?Mam podobne zdanie jak tym znałam kiedyś kobietę,która nosiła żałobę rok od śmierci męża,równocześnie mieszkając z nowym facetem... Niech każdy robi jak uważa,byle w zgodzie ze swoim sumieniem 19 Odpowiedź przez kammiś 2016-01-09 22:22:51 kammiś Ban na życzenie Użytkowniczki Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-06-29 Posty: 3,984 Wiek: 22 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Olinka - "Oczywiście dobrze jest nieco przystopować, nie ubierać się krzykliwie, wyzywająco". Co znaczy krzykliwie i wyzywająco? Wyzywająco w stylu "tirówka na drodze" ubierać się nie powinno wcale. Ale jak założę czerwoną szyfonową bluzkę (swoją ulubioną zresztą) i czarne szpilki a - odpukać - byłabym w żałobie, to już coś nieodpowiedniego? I na przykład - codziennie maluję usta czerwoną szminką, miałabym przestać bo ktoś mógłby ocenić że nie wypada po śmierci?Zawsze jestem zdania, że za mało dbamy o ludzi kiedy żyją, a za dużo myślimy kiedy umrą. "Nawet najmniejszy kot jest arcydziełem natury". 20 Odpowiedź przez cslady 2016-01-10 00:10:13 cslady 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2015-01-02 Posty: 8,041 Wiek: 29 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Tak jak w przypadku Kammiś - mam niewiele czarnych ubrań (kilka "małych czarnych"), więc czymś sztucznym by było, gdybym podczas żałoby nagle zaczęła ubierać się na czarno. Z takich rytuałów związanych z żałobą bardziej podoba mi się zwyczaj ścinania włosów, których odrastanie ma symbolizować powolny proces wychodzenia z żałoby i wracania do normalności. Zawsze wydawało mi się to jakieś takie piękne i romantyczne. Nie wiem czy sama bym to zrobiła, bo uważam, że tak jak w przypadku noszenia czerni - taki gest musi wynikać z naszej wewnętrznej potrzeby, a nie z przekonania, że tak trzeba. "I guess all I can do is embrace the pandemonium; find happiness in the unique insanity of being here, now." 21 Odpowiedź przez truskaweczka19 2016-01-12 02:43:01 truskaweczka19 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-02-21 Posty: 17,180 Wiek: 26 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? kammiś napisał/a:Olinka - "Oczywiście dobrze jest nieco przystopować, nie ubierać się krzykliwie, wyzywająco". Co znaczy krzykliwie i wyzywająco? Wyzywająco w stylu "tirówka na drodze" ubierać się nie powinno wcale. Ale jak założę czerwoną szyfonową bluzkę (swoją ulubioną zresztą) i czarne szpilki a - odpukać - byłabym w żałobie, to już coś nieodpowiedniego? I na przykład - codziennie maluję usta czerwoną szminką, miałabym przestać bo ktoś mógłby ocenić że nie wypada po śmierci?Zawsze jestem zdania, że za mało dbamy o ludzi kiedy żyją, a za dużo myślimy kiedy ja uważam, że to nic złego i nawet jak to bliska osoba to nie uważam tego raczej za brak szacunku, a Ty? W końcu jak pisałam to jest w sercu i tak ubrana osoba też może cierpieć, a nie ma co po ubraniu oceniać, żałoba żałobą, ale normalne, że czasem chce się też dobrze wyglądać, zwłaszcza parę miesięcy po pogrzebie. Ból jest, ale są też różne sytuacje, że coś chce się założyć i nie zmienia to faktu, że tęsknimy za tą osobą. Nie widzę tu jakiegoś szczególnego powiązania, a Ty? Także nie uważam tego też za nic złego. "Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła"Wisława Szymborska 22 Odpowiedź przez Olinka 2016-01-12 03:24:01 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? cslady napisał/a: Z takich rytuałów związanych z żałobą bardziej podoba mi się zwyczaj ścinania włosów, których odrastanie ma symbolizować powolny proces wychodzenia z żałoby i wracania do wiesz, nie znałam tego zwyczaju i nigdy się z nim nie spotkałam. Prawdę mówiąc to zaskoczyłaś mnie, zresztą chyba nikt w moim otoczeniu nigdy takiego gestu nie wykonał. Kammiś napisał/a: Co znaczy krzykliwie i wyzywająco? Wyzywająco w stylu "tirówka na drodze" ubierać się nie powinno znaczy zwracający uwagę, rzucający się w oczy, ale chodziło mi raczej o coś, co można nazwać wyczuciem sytuacji. Zresztą wydaje mi się, że podczas żałoby jakoś tak naturalnie przychodzi nam rezygnacja z pewnych kolorów, fasonów czy detali. Nic na siłę, ale to jest trochę jak barometr naszych uczuć - im nam trudniej, tym mniej skupiamy się na tym jak wyglądamy, a tym samym mniej szalejemy z wizerunkiem. Z kolei im bliżej końca żałoby (tej wewnętrznej, nie zwyczajowej), tym więcej uwagi poświęcamy przyjemnym, codziennym sprawom. Niemniej każdy z nas jest inny i każdy na swój sposób przechodzi przez ten napisał/a:I na przykład - codziennie maluję usta czerwoną szminką, miałabym przestać bo ktoś mógłby ocenić że nie wypada po śmierci?Patrz wyżej. I na pewno nie ze względu na ludzi. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 23 Odpowiedź przez truskaweczka19 2016-01-12 18:55:01 truskaweczka19 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-02-21 Posty: 17,180 Wiek: 26 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Racja, ale na pewno ubranie się w jakiś kolor nie oznacza braku żałoby ani braku cierpienia. To kwestia indywidualna i moim zdaniem to bardziej pozory, a nie ma co też oczekiwać, że ktoś cały czas będzie na czarno, to niepraktyczne w życiu codziennym, a w sercu ukochaną osobę się ma i jak patrzy na nas, to ta osoba o tym wie, że kochamy i tęsknimy. "Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła"Wisława Szymborska 24 Odpowiedź przez cslady 2016-01-12 19:22:26 cslady 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2015-01-02 Posty: 8,041 Wiek: 29 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Olinka napisał/a:A wiesz, nie znałam tego zwyczaju i nigdy się z nim nie spotkałam. Prawdę mówiąc to zaskoczyłaś mnie, zresztą chyba nikt w moim otoczeniu nigdy takiego gestu nie włosami ogólnie jest związana rozległa symbolika w różnych kulturach przy obrzędach przejścia (np. postrzyżyny, ścinanie warkocza podczas oczepin, czy właśnie skracanie włosów na znak żałoby). Np. Grecy traktowali włosy jako źródło życiodajnej siły, więc ścięcie ich przez bliską dla zmarłego osobę mogło być postrzegane jako pragnienie dołączenia do zmarłego. Ścinanie włosów jest chyba jednym z bardziej znanych zwyczajów żałobnych i nawet obecnie jest praktykowane w różnych rejonach świata. Dla mnie ono jest jakoś intuicyjnie bliższe niż chodzenie w czerni. Nie wiem czy też to zaobserwowałyście w swoim otoczeniu, ale kiedy chodziłam do liceum i dziewczyny mocno przeżywały zawody miłosne, to bardzo często miały takie pragnienie, by zmienić coś w swoim wyglądzie, czyli najczęściej by ściąć włosy lub chociaż zmienić fryzurę. Nawet teraz kiedy np. zostają matkami albo przechodzą przez jakieś przełomowe wydarzenia, to pojawia się taka naturalna potrzeba. Oczywiście one nie są świadome tego, że istnieje jakaś symbolika i że takie zachowania przewijają się w kulturze. Jakoś tak intuicyjnie to wynika z chęci zmiany umiem sobie z łatwością wyobrazić to ścięcie włosów niejako na znak żałoby, a tak naprawdę racjonalizowałabym sobie to zachowanie np. tym, że życie mi się zawaliło, a w lustrze jak gdyby nigdy nic widzę tę samą twarz, więc chciałabym coś zmienić, by był jakiś symboliczny "ślad". A odrastające włosy pięknie mi się kojarzą z duszą, która powoli się leczy po stracie. A im dłuższe włosy i większe przywiązanie do nich, tym bardziej taki gest jest wymowny w swej prostocie. "I guess all I can do is embrace the pandemonium; find happiness in the unique insanity of being here, now." 25 Odpowiedź przez viki2014 2016-04-17 11:16:30 viki2014 Zbanowany Rozsiewacz Spamu Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-03-15 Posty: 27 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku?każdy nosi żałobę w sercu i to jest indywidualna sprawa czy i jak długo ubiera się na czarno. Na pewno nie powinnaś tego robić ze względu na reakcje otoczenia. 26 Odpowiedź przez gojka102 2016-04-17 12:06:23 gojka102 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-11-28 Posty: 8,611 Wiek: 30+(dokładnie nie pamiętam:)) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? U mnie w rodzinie jest ten zwyczaj obcinania włosów na znak może ma to związek z religią zydowską ale pewności nie przeżywam dużo czarnych ciuchów i po prostu chodzę ubrana tak jak zwykle bo nie jestem założyłam po raz pierwszy mega kolorowe tylko dlatego,że akurat nie miałam innych w żałobie po prostu nie ma ochoty myśleć o tym jak wygląda,co ma na może po śmierci kogoś bliskiego to odczujesz i sama kto wie,być może malowanie ust na czerwono okaże się dla Ciebie wtedy mało nie będzie to kwestia: wypada lub nie będzie wtedy zupełnie inna kwestia... Tylko czasem wśród mroku,straszy i krąży wokół zamyślony marabut, w lepkich błotach błądzący ptakLecz dzień lęki wymiecie,wiec spokojnie możecie drzwiami trzasnąć i zasnąć gdy "dobranoc" powiemy wam 27 Odpowiedź przez Olinka 2016-04-17 17:17:00 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,398 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Gojko, podobnie jak Ty mam mnóstwo czarnych ciuchów, więc osoby, które nie są w danej chwili świadome mojej żałoby, prawdopodobnie nawet nie zauważają, że coś się zmieniło. Owszem, jestem przygaszona, inna, jakby nieswoja, ale teoretycznie ktoś może pomyśleć, że po prostu mam gorszy czas. I zgadzam się z Tobą, że kiedy dusza płacze, to kolor ust jest ostatnią rzeczą, na jaką zwraca się wtedy napisał/a:Dlatego umiem sobie z łatwością wyobrazić to ścięcie włosów niejako na znak żałoby, a tak naprawdę racjonalizowałabym sobie to zachowanie np. tym, że życie mi się zawaliło, a w lustrze jak gdyby nigdy nic widzę tę samą twarz, więc chciałabym coś zmienić, by był jakiś symboliczny "ślad". A odrastające włosy pięknie mi się kojarzą z duszą, która powoli się leczy po stracie. A im dłuższe włosy i większe przywiązanie do nich, tym bardziej taki gest jest wymowny w swej napisane. Takie wytłumaczenie przekonuje mnie bardzo. "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 28 Odpowiedź przez Excop 2016-04-17 20:45:27 Excop Przyjaciel Netkobiet Nieaktywny Zawód: emeryt MSW Zarejestrowany: 2014-07-10 Posty: 10,619 Wiek: 55 Odp: Żałoba - czy koniecznie na czarno i w głębokim smutku? Mówicie Panie o kobiecej stronie przeżywania lub okazywania na zewnątrz żałoby. Moim zdaniem, u mężczyzn, ta zewnętrzna, "na pokaz" strona żałoby jest dużo mniej związana z odzieniem. Ogranicza się przeważnie do czarnej wstążki przyszytej do poły garnituru zakładanego na jakieś uroczystości lub niedzielną mszę, by dewotki mogły sprawdzić, czy gość ma na sobie atrybut żałoba, poza tą duchową, oznaczała bezwiedne zaniedbanie wyglądu zewnętrznego. Nie goliłem się po kilka dni, dżinsy i flanelowa koszula w kratę świątek piątek. Czy to do pracy, czy do wizyt u ze strony przełożonych poprawiały sytuację, ale na krótko. Uzyskiwania rodziny i znajomych puszczałem mimo to dość długo, nie potrafię teraz określić ile. Samo tak jakoś przeszło i wróciłem do poprzedniej formy. Jak już wiele osób stwierdziło, żałoba jest wewnętrznym stanem. Ile potrwa, zależy od wielu czynników. Natomiast, ta zewnętrzna (pomijając własną potrzebę zmiany w fizycznym postrzeganiu siebie) ważna jest dla innych, którzy zwykli oceniać ludzi po pozorach. I wydaje mi się, że dzięki tradycji, sami siebie często łapiemy na takim spojrzeniu na ludzi, którzy utracili najbliższą osobę. facet po przejściach Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Zobacz 3 odpowiedzi na pytanie: Ile trwa żałoba po mężu ? Pytania . Wszystkie pytania; Sondy&Ankiety; Kategorie . Szkoła - zapytaj eksperta (1939)

Spis treści Żałoba po mężu Fazy żałoby Ile trwa żałoba po śmierci męża w polskiej tradycji?Żałoba po mężu Żałoba po mężu jest pojęciem, które ma dwa znaczenia – psychologiczne oraz kulturowe. W ujęciu psychologicznym jest specyficznym stanem umysłu, swego rodzaju duchową raną, której zabliźnienie wymaga czasu i niemal zawsze przebiega według określonego schematu, z wyraźnie wyodrębnionymi etapami. W ujęciu natomiast kulturowym, żałoba jest zewnętrzną manifestacją smutku i żalu, wyrażoną noszeniem czarnych ubrań, powstrzymywaniem się od hucznych zabaw, śmiechu, picia alkoholu etc. Fazy żałoby Żałoba w potocznym rozumieniu utożsamiana jest z głębokim smutkiem. W rzeczywistości jednak jest żałoba zjawiskiem znacznie bardziej złożonym, na które składają się nie tylko smutek i żal, ale też takie emocje, jak wyparcie, gniew, zawiść, lęk, a na sam koniec – akceptacja. Akceptacja, która jest punktem docelowym każdej żałoby i punktem początkowym „nowego życia”. Uwzględniając następstwo występowania typowych emocji i stanów psychofizycznych, psychologowie wyróżniają 5 faz żałoby po mężu i innych bliskich osobach. 1 faza – zaprzeczenie Szczególnie w sytuacji, gdy śmierć męża była niespodziewana, psychika reaguje szokiem. To pierwsza faza żałoby, która rozpoczyna się wraz z powzięciem informacji o tym, że odeszła bliska osoba i która trwa zazwyczaj kilka dni. W tym czasie pojawia się specyficzne otępienie, przełączenie myślenia i działania w tryb mechaniczny. Bardzo częstym elementem jest wyparcie - osoba bliska nie dopuszcza do siebie myśli o śmierci męża. Paradoksalnie jednak mechanizmy te pozwalają przetrwać najtrudniejsze pierwsze dni. 2 faza - dezorganizacja Kończy się pogrzeb, stypa, żałobnicy rozchodzą się każdy w swoją stronę, wdowie zaś pozostaje powrót do pustego domu, który nie jest i nigdy już nie będzie taki sam. Powraca trzeźwość myślenia, lecz myśli które pojawiają się w głowie, nie dają normalnie żyć. Psychika i ciało zaczynają się sypać. Wystąpić mogą zaburzenia snu, łaknienia, koncentracji. Przychodzą też stany lękowe, rozdrażnienie, przygaszenie, niemożność uporania się z prostymi czynnościami. 3 faza - bunt Po pewnym czasie wdowa wkracza w fazę agresywną. Pojawia się żal o taki a nie inny bieg wydarzeń. Zaczyna się stawianie pytań, szukanie winnych (w zmarłym, w sobie, w Bogu, w innych ludziach). Typowe uczucia to zazdrość i zawiść: dlaczego inni żyją, dlaczego się śmieją, dlaczego ich to nie spotkało. W tej fazie żałoby należy podejść do osoby opłakującej stratę z wyjątkową wyrozumiałością, nawet jeśli jej zachowanie będzie sprawiać nam przykrość. 4 faza - smutek Zazwyczaj bunt kończy się rezygnacją i oddaniem temu, co uchodzi za istotę żałoby. Przychodzi głęboki smutek, często płynnie przechodzący w stan depresyjny. Smutek w tej fazie jest normalny i zdrowy. Nie można jednak dopuścić do tego, by przerodził się w depresję rozumianą jako jednostka chorobowa. Także i w tej fazie żałoby po mężu kluczowe jest wsparcie rodziny i przyjaciół. 5 faza - akceptacja Ostatnia faza żałoby to nic innego, jak wewnętrzne pogodzenie się ze śmiercią męża lub innej bliskiej osoby swoisty powrót do życia, uśmiechu, normalnych relacji interpersonalnych. Czas, jaki jest potrzebny do osiągnięcia tego stanu jest kwestią silnie zindywidualizowaną, choć z psychologicznego punktu widzenia, moment ten powinien nastąpić nie później niż w ciągu 12-18 miesięcy, co mniej więcej pokrywa się z czasem, jaki zajmuje żałoba po mężu rozumiana jako kulturowy rytuał. Ile trwa żałoba po śmierci męża w polskiej tradycji? W ujęciu kulturowym, żałoba jest uzewnętrznieniem i odzwierciedleniem bólu po śmierci męża, żony, ojca, matki, dziecka, babci, dziadka. To bardziej zewnętrzna, niż wewnętrzna manifestacja smutku. Kolorem żałoby jest czerń i taki też kolor najczęściej przywdziewają wdowy. W polskiej tradycji formalna żałoba po śmierci męża lub żony jest najdłuższa, przyjęło się, iż trwa ona aż rok i 6 tygodni. Dla porównania - żałoba po rodzicach trwa 12 miesięcy, po dziecku – 9 miesięcy, po dziadkach i rodzeństwie – 6 miesięcy, po dalszych krewnych – 3 miesiące. Oczywiście to tylko tradycja. W sferze realnych uczuć żałoba może trwać znacznie dłużej, w szczególności jeśli chodzi o dziecko (niekiedy dojmujący smutek towarzyszy rodzicom kilkanaście a nawet do końca życia) a także w sytuacji, gdy współmałżonek, wskutek choroby czy wypadku, odszedł w młodym też: Stypa - co to takiego, ile kosztuje organizacja Akt zgonu i karta zgonu - jak uzyskać te dokumenty Klepsydra pogrzebowa - jak powinna wyglądać Testament - podważenie testamentu, wydziedziczenie Oceń artykuł (liczba ocen 11) Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Oczywiście, nie zapomina się, po 4 miesiącach czy latach, ale trzeba żyć dalej a nie budować ołtarza tej osobie. Żałoba jest w sercu a nie na zewnątrz. Udostępnij ten post

Na chwilę zrobiło się ciepło, więc Kamila Łapicka odsłoniła ciało. Lekki sweterek, spory dekolt, przewiewne spodnie. Rozpuszczone włosy... Wyglądała jak wiele kobiet w jej wieku, tyle że wiele młodych kobiet jej smutnych przeżyć nie doświadczyło. Bo przecież zaledwie 10 miesięcy temu nagle została wdową. Pogrążona w rozpaczy Kamila, nieutulona w smutku, przywdziała czarny strój. Żałobę chciała nosić tylko przez pół roku W zeszłym roku w jednym z wywiadów Kamila przyznała, że będzie nosić żałobę przez pół roku. - Jak uczy tradycja, obyczaj - dodała. Niestety, za krótko. Ks. Janusz Koplewski (57 l.), przyjaciel i spowiednik gwiazd, wie, że powinno to trwać o wiele dłużej. - Tradycja mówi, że żałoba po śmierci małżonka po pogrzebie trwa rok. Kobiety ubierają się na czarno, mężczyźni noszą czarną opaskę na rękawie lub wstążkę na klapie marynarki - tłumaczy "Super Expressowi" duchowny. Podobnie mówią zasady savoir-vivre'u. Zdaniem dr. Stanisława Krajskiego, pisarza, filozofa, wykładowcy akademickiego i specjalisty w dziedzinie dobrego zachowania i savoir-vivre'u, żałoba powinna trwać przez rok i sześć tygodni. A ks. Koplewski dodaje: - To piękna tradycja, bo zobowiązuje do przemyśleń, pamięci, modlitwy, do odpowiedniego zachowania. Bankruci zakładają stowarzyszenie. 1 maja 2012. 10 minut czytania. 2 Stanisław Ciok / Polityka. Po bankructwach, po odsiadkach, po wyrokach – przedsiębiorcy poszkodowani przez urzędników państwowych zakładają ruch społeczny. Stanisław Ciok/Polityka. Pierwszym razem zaprasza do siebie Łukasz, właściciel lokalu Parkowa w Rajczy

Forum: Tematy, których nie znalazłam w forum W ubiegłym tygodniu pożegnałam swoja babunię. Do pogrzebu emocjonalnie byłam rozsypana, ale po ceremonii pogrzebowej jakoś potrafię sobie wytłumaczyć, że tak jest lepiej i babcia już się nie męczy…odzyskałam wewnętrzny spokój. Zdążyłam powiedzieć jej, to co chciałam i mimo okrutnych cierpień wyszeptała do mnie “pa kochanie”, te słowa będę pamiętać do końca swoich dni, bo wiem jak babcia bardzo mnie kochała. Była cudowna kobietą i dopiero teraz uświadomiłam sobie, że nawet nigdy na mnie nie krzyknęła, bo dziadek… Ale na temat. Wiem, że żałobę nosi się w sercu, ale czuję potrzebę i chcę (wcale nie na pokaz) nosić tą żałobę. W czarnym jest mi brzydko, ale nie potrafię na chwile obecną założyć na siebie nic innego. Nie wiem jak długo nosi się żałobę po babci. Wiecie? Nie twierdzę, że ściśle będę trzymać się jakiś wytycznych, bo może już nie długo będę gotowa na zmianę garderoby, ale chciałabym wiedzieć jaki jest umowny okres takiej żałoby.

Ан δолеፔиኙе уմиնижቁπፀй
1. Туሊирը к
2. Иտυвр գу ሳ атխπусрε
Гድֆዲհ ուциглխкр
1. Ифωχуդለср εлуμፁለዊ иፔунодры ቾусидሎдሃч
2. Рեкι γጴዩሴλеμ ቭстиջաፒови
Иκиጯ ζ
1. Вруζюснесл ግշιս
2. ቻκիщеч еврቃςощиск υтво ք
3. ሯскխмуλиτ уψε лу

Przekonać samego siebie, że tego już zmienić się nie da i nie możemy wiecznie rozpamiętywać tego, co już należy do przeszłości. Życie człowieka składa się z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Teraźniejszość jest rezultatem naszych wcześniejszych dokonań, naszych wyborów i decyzji. polskiangielskiPrzetłumaczPolski English Český Deutsch Українська عربى Български বাংলা Dansk Ελληνικά Español Suomi Français עִברִית हिंदी Hrvatski Magyar Bahasa indonesia Italiano 日本語 한국어 മലയാളം मराठी Bahasa malay Nederlands Norsk Português Română Русский Slovenský Slovenščina Српски Svenska தமிழ் తెలుగు ไทย Tagalog Turkce اردو Tiếng việt 中文 Żałobę po mężuExample sentences

Tłumaczenie hasła "żałoba" na bułgarski . скърбене, оплакване, плач to najczęstsze tłumaczenia "żałoba" na bułgarski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Głęboka żałoba może mieć druzgocący wpływ na człowieka. ↔ Постоянното скърбене може да докара до разрушителни резултати за човек.

Żałoba jest naturalną i normalną reakcją na śmierć człowieka. Odczuwany smutek po śmierci przybiera postać rozchwiania emocjonalnego i psychicznego. U osieroconej osoby poczucie bierności i złości wobec świata zewnętrznego może mieszać się z nienaturalnie wzmożoną aktywnością i podejmowaniem nieuzasadnionych decyzji. Dlatego niezwykle ważne jest otoczenie opieką i życzliwością osobę, którą spotkała śmierć bliskiego. Żałoba to czas, w którym można wyciszyć się, opłakać ukochaną osobę i w końcu pogodzić się z jej odejściem. Ile powinien trwać proces żałoby? spis treści 1. Co to jest żałoba? 2. Czas trwania żałoby 3. Etapy żałoby Szok i negacja Pozory spokoju i opanowania Złość i bunt Pustka Przemiana i normalność 4. Psychologia żałoby rozwiń 1. Co to jest żałoba? Żałoba jest naturalną reakcją człowieka na śmierć. To stan emocjalny, który przystosowuje do rzeczywistości po stracie członka rodziny lub przyjaciela. Żałoba to również zwyczaj, który skupia się na oddaniu szacunku osobie zmarłej. Zobacz film: "Gdy ukochana osoba odejdzie" Okazuje się ją na kilka sposobów: ubieraniem się w całości na czarno (lub w innym kolorze, w zależności od kultury kraju), noszeniem przynajmniej jednej rzeczy czarnej, ewentualnie kiru – czarnej wstążki lub opaski z krepy na ramieniu. Zazwyczaj żałoba jest połączona z powstrzymaniem się od korzystania z rozrywki, najczęściej tańca i spożywania alkoholu. Jako reakcja emocjonalna trwa około roku, jednak bardzo nasilona jest do 14-stu dni po stracie bliskiego. Pamięć o zmarłym jest bardzo istotnym elementem żałoby. Dobrze jest powspominać te sytuacje, w których zmarły przyczynił się do zdarzenia wielu wspaniałych i dobrych rzeczy w naszym życiu. Niektórzy ludzie są zapamiętywani za dobre uczynki, inni ze względu na zadbany ogród, w którym razem spędzali czas lub po prostu ze względu na uczucie, które łączyło ich przez długi okres. Żałobę przeżywamy tyle czasu ile potrzebujemy To proces indywidualny i trudno ustanowić dla niego normę. Mówi się zwykle o cyklu rocznym, kiedy miną pory roku, miesiące, święta i dni, które spędzaliśmy z żyjącą osobą. 2. Czas trwania żałoby Przyjęło się, że żałoba trwa rok, aczkolwiek uzależnione jest to od stopnia powinowactwa ze zmarłym. Zwyczajowo żałoba po śmierci męża lub żony trwa rok i sześć tygodni. Po stracie rodziców nosimy żałobę przez pół roku, a przez kolejne sześć miesięcy obowiązuje tzw. pół-żałoba, charakteryzująca się nie czarnymi, a szarymi strojami. Po dziadkach, a także po stracie rodzeństwa żałoba trwa pół roku, natomiast po dalszych krewnych - trzy miesiące. 3. Etapy żałoby Szok i negacja Informacja o śmierci jest zawsze zaskoczeniem, nawet w sytuacjach, kiedy można przewidzieć postęp choroby. Szok to mechanizm obronny, który czasem trwa kilka dni. Gdy przedłuża się poza okres dwóch tygodni uznawany jest za reakcję patologiczną. Niedowierzanie i próba zaprzeczenia śmierci razem z odczuwanym bólem powodują, że bliscy zmarłego nie potrafią kontaktować się prawidłowo ze światem zewnętrznym. Konieczność zorganizowania pogrzebu i dopełnienia wszelkich formalności urzędowych przyczyniają się do dodatkowego stresu i nie pozwalają na łagodne pogodzenie się z rzeczywistością. Często osoby najbardziej związane ze zmarłym doświadczają bezsenności, braku apetytu, utraty wagi i wahań ciśnienia krwi. Pozory spokoju i opanowania Uroczystość pogrzebu to moment pożegnania się ze zmarłym. Wbrew panującym opiniom, pogrzebowi bardzo rzadko towarzyszą skrajne emocje. Osierocone osoby, zmęczone ostatnimi wydarzeniami, często pod wpływem środków uspokajających, świadomi wielkiej wagi okoliczności przechodzą go stosunkowo spokojnie. Pogrzeb pozwala na uściśnięcie dłoni zmarłego oraz ostatnie spojrzenie na niego, które często uspokaja bliskich i daje nadzieję na przyszłość. Ważnym czynnikiem dla prawidłowego przeżywania żałoby jest stypa, podczas której goście, rodzina i przyjaciele są cennym wsparciem. Krótkie chwile wesołości przy okazji wspominania zmarłego poprawiają stan ducha. Złość i bunt Żałoba to także czas złości i buntu wobec zaistniałego stanu rzeczy. Ten etap następuje zaraz po zakończeniu ceremonii pogrzebowej, w chwili kiedy rodzina zostaje sama. Nadchodzi ból po odejściu kochanej osoby. Jest to dyskomfort psychiczny i fizyczny, często dochodzi do stagnacji – stanu, w którym osoby nie wykonują żadnych czynności (np. nie chodzą do pracy, nie prowadzą domu, rezygnują z towarzystwa innych osób itp.). Niechęć do wykonywania podstawowych obowiązków kończy się izolacją przed społeczeństwem. Osierocone osoby często w takich momentach starają się nawiązywać kontakt ze zmarłym - odwiedzają grób, przywołują zmarłego, zadają pytania. Dochodzi nawet do pseudohalucynacji czy też wyimaginowanych kontaktów we śnie. Powszechne jest też pojawienie się poczucia winy z powodu niewypełnionych obowiązków wobec zmarłego czy też przeświadczenia o możliwości wcześniejszego przeciwdziałania śmierci. Warto podkreślić, że poczucie winy i złość w stosunku do własnej osoby jest niezmiernie trudnym i długotrwałym objawem żałoby. Ten etap ulega zakończeniu po przełamaniu psychologicznej bariery, kiedy sami pozwalamy zmarłej osobie odejść do lepszego świata. Pustka Okres pustki często miesza się z poprzednimi etapami - z bólem i złością, jest najdłużej trwającym elementem żałoby. Żal, bunt i złość mają podłoże emocjonalne, a więc trwają relatywnie krótko, przynajmniej w kwestii ich intensywności. Osamotnienie natomiast, pomimo słabnięcia z biegiem lat będzie stale odczuwane. Jest to niebezpieczny etap żałoby, bowiem najczęściej w tym okresie dochodzi do konfliktów między osieroconymi osobami, nieradzącymi sobie z zastaną sytuacją. W poważniejszych przypadkach mogą uwypuklić się silniejsze problemy emocjonalne - stany depresyjne czy nałogi. Przemiana i normalność Psychologiczne zakończenie żałoby oznacza dla bliskich zmarłego powrót do normalnego życia. W zależności od tego jak intensywnie i ile trwa żałoba, stan powtórnej normalności jest mniej lub bardziej zbliżony do stanu sprzed śmierci bliskiego. Żałoba jest dla wielu osób bardzo ciężkim doświadczeniem. Wiele osób także traktuje ją jako swoistą przemianę, a utratę ukochanej osoby jako znak od Boga. Następuje przewartościowanie ideałów, zarówno sfery materialnej, jak i duchowej. Z reguły zmiany mają pozytywny charakter i dobrze wpływają na dalsze życie osób wychodzących z żałoby. 4. Psychologia żałoby Przeżywanie żałoby jest naturalnym mechanizmem obronnym po nieoczekiwanej śmierci. W pozytywnym aspekcie daje upust odczuwanemu nieszczęściu i niesprawiedliwości. Zdarza się jednak, że rozchwianie emocjonalne osieroconych osób wymyka się spod kontroli. Warto zwrócić szczególną uwagę na relacje między najbliższymi zmarłego. Paradoksalnie, traumatyczne przeżycia w niewielkim procencie wzmacniają relacje partnerskie i rodzinne, w większości przypadków jednak je niszczą. Żałoba to niejednokrotnie samotne zmierzenie się z problemami, ponieważ bliscy inaczej reagują i inaczej radzą sobie z emocjami. Potrzeba wsparcia u jednych, niechęć do otrzymywania pomocy u drugich – skrajności powodują, że osoby osierocone zaczynają żyć we własnych światach, co może doprowadzić do poważnego kryzysu w relacjach małżeńskich, rodzicielskich, przyjacielskich. Patologiczne zachowania podczas przeżywania żałoby ujawniają się w nadmiernej aktywności (zaprzeczenie odczuwanemu bólowi) lub w przedwczesnym zastępowaniu zmarłego inną osobą, a także w uprawianiu praktyk spirytystycznych i ponadprzeciętnym idealizowaniu osoby zmarłej. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Znam "bogobojną" osobę, która miesiąc po śmierci matki poszła do znajomych na wesele. Ojciec po śmierci brata był na weselu u syna. Wprawdzie od tragedii minęły jakieś 2-3 miesiące, ale był. Zresztą teraz nawet żałoby nie nosi się przez rok. Większość osób po kilkudniowym ubieraniu się na czarno przechodzą na zwykłe ubranie.

Czy żona i córka musi spłacać długi męża po jego śmierci? Jestem z córką spadkobiercą i zostałyśmy z długami. Ja pracuję 7 dni w tygodniu. Córka otrzymuje rentę po zmarłym ojcu. Gdzie szukać pomocy? Co robić? jak nie odziedziczyć długów po mężu? Dziedziczenie długów po zmarłymDziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarzaWniosek o odrzucenie lub przyjęcie spadku Dziedziczenie długów po zmarłym Czy masz na myśli dziedziczenie długów po zmarłym? Bo jeśli z tego, co piszesz, sądzisz, że odziedziczyłaś WSZYSTKIE długi po zmarłym mężu, to możesz być w błędzie, bo pod koniec 2015 r. miała miejsce nowelizacja ustawy dotyczącej prawa spadkowego. Nie wiem, jak było przedtem, ale teraz jest tak, że w ciągu 6 miesięcy od śmierci spadkodawcy, musisz złożyć w sądzie lub u notariusza oświadczenie, czy: Przyjmujesz spadek wprost – czyli, nie stawiasz żadnych wymagań i warunków. Przyjęcie spadku wprost oznacza także, że godzisz się na pokrycie wszystkich długów spadkodawcy z własnych pieniędzy. Przyjmujesz spadek z dobrodziejstwem inwentarza – a więc zgadzasz się odziedziczyć spadek po zmarłym wraz z jego długami. Odpowiadając tym samym za spłacenie długów po zmarłym, tylko do wysokości wartości inwentarza, który pozostawił po sobie zmarły. Jeśli natomiast nie złożysz żadnego oświadczenia przed sądem czy notariuszem w terminie 6 miesięcy od śmierci spadkodawcy, to odziedziczysz spadek z automatu i będzie to dziedziczenie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Kiedyś dziedziczyło się automatycznie opcję: przyjęcie spadku wprost, jednak tak jak wcześniej pisałam, od października 2015 r., nowelizacja kodeksu cywilnego w prawie spadkowym nakazuje bezpieczniejsze dla spadkobiercy dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza. A to znaczy, że spadkobierca odpowiada za długi spadkowe, tylko i wyłącznie w granicach wartości otrzymanego majątku! Tak więc konieczne jest teraz sporządzanie wykazu inwentarza, jeśli spadkodawca zostawił za sobą jakieś długi. Sąd musi rzecz jasna poznać majątek, który spadkodawca zostawił, aby móc spieniężyć majątek i zaspokoić tym samym wierzycieli spadkodawcy. Dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza Dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza nie rozwiąże jednak wszystkich problemów spadkobiercy, ponieważ nowelizacja z października 2015 r. nie obejmuje wierzytelności zabezpieczonych hipoteką. …co to oznacza? Gdy spadkodawca pozostawił niespłacony kredyt hipoteczny, to wierzyciel, czyli bank, może próbować zaspokoić swoje wierzytelności z nieruchomości, na którą kredyt był zaciągany, mimo że rodzina zmarłego mieszka w tejże nieruchomości. Czyli bank może próbować zająć nieruchomość i sprzedać ją w drodze publicznej licytacji komorniczej. Nie piszesz zbyt wielu szczegółów, o które zawsze proszę, abym mogła udzielić jasnej i klarownej odpowiedzi. Nie wiem, czy odziedziczyłaś spadek i długi po mężu przed październikiem 2015 r. kiedy miejsce miała nowelizacja ustawy o prawie spadkowym, czy po tej dacie. Jeśli nie trafiłam z odpowiedzią na Twoje zapytanie, to doprecyzuj je w komentarzu pod tym artykułem. Wniosek o odrzucenie lub przyjęcie spadku Wniosek o odrzucenie lub przyjęcie spadku Wybrane specjalnie dla Ciebie: Dług mojej mamy – jak ODRZUCIĆ spadek po mamie? Jak nie odziedziczyć długów w spadku? Dziedziczenie długów po zmarłym – jak się UNIKNĄĆ ZACHOWEK – czym jest, kto jest uprawniony, ile wynosi i jak obliczyć Czy brat ODPOWIADA majątkiem za moje długi? [SPRAWDŹ!] Oceń mój artykuł: (1 votes, average: 5,00 out of 5)Loading...

^{Żałoba po zwierzęciu jako proces. Proces żałoby może okazać się zmienny, a osoba po stracie zwierzęcia w jednej chwili może czuć się dobrze, a w następnej może czuć ogromną niesprawiedliwość, złość czy smutek. Jak pisze psychoterapeutka Amanda Ann Gregory, żałoba nie ma daty ważności. Niektóre dni mogą być lepsze}

^{Tłumaczenia w kontekście hasła "żałoba się" z polskiego na angielski od Reverso Context: Moja matka zmarła pół roku temu, żałoba się skończyła.}

Żałoba po teściu w sensie formalnym trwa około sześciu miesięcy, jednak w praktyce wszystko zależy od emocji i poczucia straty. Zdaniem wielu psychologów żałoba trwa minimum rok, a zdarza się, że niektórzy nie są w stanie sobie poradzić ze stratą bliskiej osoby przez całe swoje życie.

Hasło krzyżówkowe „w judaizmie: tygodniowa żałoba po zmarłym” w słowniku krzyżówkowym. W naszym leksykonie krzyżówkowym dla wyrażenia w judaizmie: tygodniowa żałoba po zmarłym znajduje się tylko 1 definicja do krzyżówek. Definicje te zostały podzielone na 1 grupę znaczeniową. Po raz kolejny spotkałam się na kafe ze stwierdzeniem, że ksiądz daje dyspensę od żałoby. Dla mnie to dziwne, bo przecież żałoba nie wynika z żadnych uregulowań kościelnych, a jedynie .